.

Een half jaar geen kleding kopen. Gelukt of niet?

17 Juni was het zo ver. Mijn challenge zat erop. Een half jaar lang geen kleding kopen.
Waarom ik dat deed? Het begon toen ik de zoveelste aankoop in mijn handen had, shabbies. Ik was aan een kant heel blij met deze geweldige schoenen, maar aan de andere kant kreeg ik een erg knagend gevoel. Ik heb de pech dat dat die knagende gevoelens zich altijd ’s nachts openbaren, waardoor ik niet al te best slaap zo’n nacht.

 

Maar goed, ik ging een rekensommetje maken wat ik dat jaar had gekocht aan kleding. Wat onder aan de lijn stond hou ik maar even voor me (iets met drie nullen), maar ik kan je wel zeggen dat ik schrok. De andere reden om met deze challenge te beginnen is dat ik er achter kwam hoe belastend de kledingindustrie is voor mens en milieu. Wij kunnen hier in Nederland ons echt niet voorstellen hoe het is om 80 uur te werken en 40 uur betaalt te krijgen. Hier zouden we zeggen, zoek maar een ander! En dan heb ik het nog niet eens over de omstandigheden waarin de meeste mensen werken.  Dus dat zijn de redenen waardoor ik dit tot een challenge maakte voor mezelf.
Is het gelukt? Heb ik het gehaald? Ja en nee. De collectie van Fred van Leer kwam net een week te vroeg. Ik ging naar de winkel, in de hoop dat het heel stom zou staan. Maar helaas het stond geweldig. Ik was verkocht. Maar ik moest nog een week. Ik begreep wel dat de verkoopster het niet een week achter kon hangen, nadat ze glimlachend mijn verhaal aanhoorde. Elke keer als ze mij nu ziet verschijnt dat verhaal in een wolk boven mijn hoofd en moet ze lachen. Ik heb het jasje dus wel gekocht en een week in de tas laten zitten om het te compenseren.  Wat absoluut is gelukt is de bewustwording. Ik geef om de natuur en het voelt goed om op mijn manier bij te dragen aan een betere en schonere wereld. Doordat je zo bewust met materiaal bezig bent verplaatst zich dat ook naar andere dingen, zoals een berghok op zolder… Wat bewaard een mens een zooi zeg, althans ik. Als een wervelwind ben ik van bergingskasten op zolder tot aan de keukenkastjes door het huis gegaan. Wat een ruimte! Wat heerlijk. Het geeft rust in mijn hoofd.
De week van 19 juni lag ik heerlijk, samen met mijn man, met de boot in de binnenstad van Breda. Als cadeau voor mijn verjaardag (31 maart) ging mijn man met mij shoppen. Met zijn pinpas in de aanslag gingen we de stad in. Ik ben leuk geslaagd. Ik heb kleding gekocht die ik soort-van-echt-nodig had.  Ik heb niks extra gekocht. Tot verbazing van velen. Die dachten natuurlijk; nu gaat ze los.  Als een hond die weken binnen opgesloten heeft gezeten en als een dolle naar buiten rent, van gekkigheid niet weet waar ze nu eigenlijk als eerst heen wilt. Dat dus.
Ik heb hierin een mindset gemaakt en ik ben daar tevreden mee. Ik ga nu niet in alternatieve gewaden lopen hoor, want ik hou echt van mooie vrouwelijke kleding. Het is alleen niet meer zoveel en bewust. Zodat ik de mooie dingen die ik heb ook vaker zal dragen. Eerst kon ik bijna dwangmatig achter kleding aan gaan. Als je niet lekker in je vel zit is kleding kopen een tijdelijke remedie waarna het gevoel net zo hard weer terugkomt.

Volg ons op Facebook